محرّم
ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢٠  

 

باز این چه شورش است که در خلق عالم است


باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است


باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین


بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است


این صبح تیره باز دمید از کجا کزو


کار جهان و خلق جهان جمله در هم است


گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب


کاشوب در تمامی ذرات عالم است


گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست


این رستخیز عام که نامش محرم است


در بارگاه قدس که جای ملال نیست


سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است


جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند


گویا عزای اشرف اولاد آدم است


خورشید آسمان و زمین نور مشرقین


پرورده ی کنار رسول خدا(ص) حسین(ع)

با دلی اندوهگین سرشک دیدگانمان را نثار لبهای خشکیده کربلائیان می کنیم.

با سلام و عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم به تمامی دلسوختگان مکتب تشیع و همه همنوردان گرامی با امید به اینکه با معرفت بیشتر به استقبال این مصیبت عظمی برویم و با درک کامل نسبت به مصائب حضرت اباعبدالله حسین(ع) بتوانیم سوگوار واقعی آن حضرت در این ماه باشیم. 

شعری است زیبا در رثای مصائب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) این مرثیه محتشم و شراره ای است دوباره بر قلب سوخته ی سوخته دلان٬ برای دیدن متن کامل این ترجیع بند بلند محتشم کاشانی اینجا را کلیک  کنید.

آجرک الله یا صاحب الزمان(عج) فی مصیبتکم العظمی